Qendra e informacionit

VETITË E PËRGJITHSHME TË IZOLIMIT ELEKTRIK
1- Të parandalohet ose të minimizohet efekti i lagështisë 2- Të shtrëngohen përçuesit bashkë 3- Të ulen dridhjet mekanike 4- Të nxirret ajri nga sistemi 5- Të rritet cilësia e rezistencës elektrike e izolimit 6- Të krijohet një sipërfaqe e fortë e e lëmuar që pengon thithjen e pluhurit, papastërtisë etj. në hapësirat e bobinimit 7- Kur përfundon, të japë një pamje të këndshme 8- Duhet të ketë veti të mira lidhëse dhe të mund të hyjë në hapësirat midis bobinimeve. Duhet të jetë mjaftueshëm i fortë për t'u bërë ballë dridhjeve e forcave centrifugale. 9- Duhet të jetë rezistent ndaj nxehtësisë dhe të mos zbutet në temperaturën e punës. 10- Nuk duhet të jetë i përshkueshëm nga lagështia dhe duhet t'u rezistojë vajrave të transformatorëve e vajrave lubrifikues.
EFEKTI ELEKTRIK:
Një dështim i plotë i një materiali izolues ose një ulje e efikasitetit të tij vjen për shkaqet e mëposhtme.
DJEGIA (PËRSHKIMI):
Ndodh kur një tension tepër i lartë aplikohet mbi materialin izolues. Prova që përcakton shkallën e rezistencës ndaj përshkimit të materialit izolues quhet «prova e forcës dielektrike».
Forca elektrike është aftësia e materialit izolues për të përballuar tensionin elektrik. Kjo vlerë shprehet në Volt/mil.
PËRÇUESHMËRIA NË SIPËRFAQE:
Vetia që përcakton këtë faktor quhet rezistencë sipërfaqësore.
GJURMËZIMI (TRACKING):
Kur një material izolues që punon nën tension elektrik ekspozohet ndaj kushteve që ndotin sipërfaqen si lagështia, ambienti i kripur ose pluhuri përçues, shfaqet një prirje për rrjedhje rryme në sipërfaqe, që krijon gjurmë përçuese të ngjashme me degëzimin e pemës. Si rezultat, materiali bëhet i papërdorshëm.
HUMBJA DIELEKTRIKE:
Është një faktor tjetër që ndikon në çaktivizim. Është humbja e energjisë që ndodh në materialin izolues të ekspozuar ndaj tensioneve elektrike të ndryshueshme. (Ndodh në formë nxehtësie).
REZISTENCA NDAJ TENSIONIT:
Kjo veti konsiderohet një lloj plakjeje elektrike. Nën ndikimin e elektricitetit, materiali izolues humb vetitë duke pësuar ndryshime kimike.
FORMIMI I HARKUT:
Harku mund të përkufizohet si përkeqësim për shkak të shkarkimeve.
EFEKTI KIMIK:
Efektet e dëmshme në këtë grup janë kryesisht këto. Lagështia e ajrit – Pluhuri i metalit ose i qymyrit
– Ambienti i kripur – Vajrat e përdorur si lubrifikues ose ftohës - Kimikatet
Efekti më i dëmshëm te laku izolues është efekti i lagështirës. Për shkak të natyrës polare të ujit, rezistenca elektrike e materialit izolues ulet si rezultat i depërtimit të lagështirës në materialet izoluese organike. Sasia e lagështirës që thith një pjesë elektrike varet nga lloji dhe struktura e kësaj pjese. Edhe pse një material izolues klasifikohet si plotësisht i papërshkueshëm nga lagështia, mund të mos jetë i përshtatshëm për pajisje komunikimi që punojnë në frekuenca të caktuara. Si rezultat i zhvillimeve të reja në thithjen e lagështirës dhe përshkueshmërinë e këtyre llojeve të materialeve izoluese, përdoren polimere sintetike me veti më të pakta thithëse të lagështirës në vend të materialeve izoluese të llojit celuloz.
EFEKTI MEKANIK:
Forcat mekanike me të cilat përballet laku izolues janë të rëndësishme dhe duhen marrë parasysh gjatë projektimit të pajisjes ose zgjedhjes së pjesëve. Llojet e efekteve mekanike që hasen në praktikë janë këto;
Formimi i fuqive anësore midis përçuesve dhe pjesëve të tjera metalike me fluks magnetik të shkaktuara nga ndërhyrja e forcave magnetike të ndryshueshme
Lëvizje të shkaktuara nga zgjerimi e tkurrja diferenciale midis pjesëve, sidomos gjatë ngrohjes e ftohjes.
Forca centrifugale shumë të forta në makinat rrotulluese (p.sh. motorët elektrikë).
Forca që vijnë nga jashtë pajisjes (si elektromagnetët e mëdhenj ose motorët e përdorur për të vënë në lëvizje makina që dridhen).
Forca të aplikuara mbi lakun izolues gjatë ndërtimit të pajisjeve elektrike që përkulen, tendosen e lakohen.


